Süreli mektuplar...

(nafile.
ben sende almışım bütün arazlarımı, dahası yok işte.)

I

hatırlamıyorum
saat kaçtı bugün uyandığımda.
önemli olan,
uyanabilmiş olmam.
yataktan pek çıkamıyorum,
halsizim bir zamandır.

mektubu yorganın altından yazıyorum,
ama sanma ki üşümüyorum.

pencereye uzanabilsem keşke.

II

haberleri dinledim bugün
hiç umut edesi kalmıyor insanın
yine de bekleyeceğim.

III

tam tamına eminim bugün saatten
yararı yok,
memnun değilim sensiz geçen vakitten.

şimdi gelsen ne güzel olur.

IV

kapının zilini sökmek istiyorum nicedir,
ödüm kopuyor senden başkası çalacak diye
gittiğinden beridir.

V

daha iyiyim desem üzmem umarım seni
bugün,
uzanıp kapatabildim pencereyi.

VI

evin önünde bir dut ağacı vardı
hatırlarsın.
önce ondan mosmor olurdu dudakların
sonra benden.

o dut ağacını keseceklermiş!

sinirle, güç bela kalktım yataktan,
ağızlarının payını verecektim,
sokak kapısında vazgeçtim.

biz de öpüşmeyi bıraktık diye.

VII

düşünüyorum;
yağmura
güneşe
çarşı pazara
ne gerek var?

VIII

düşünüyorum;
kimi yerlerde yağmur çok güzel
kimi yerlerde güneş,
kimisinde çarşı pazar,
mutlu olmak için onca sebep var.

IX

komşunun kızı geldi bugün
tam saatinde
bir avuç dut getirmiş minicik elleriyle.

ağacı kesmekten vazgeçmişler!

X

hep bekleyeceğim.

Faik ÜRETMEN...